روح بابک در تو
در من هست
مهراس از خون یارانت،زرد مشو
پنجه در خون زن و بر چهره بکش
مثل بابک باش
نه
سرخ تر،سرخ تر از بابک باش
دشمن گرچه خون میریزد
ولی از جوشش خون می ترسد
مثل خون باش بجوش
شهر باید یکسر بابکستان گردد
تا که دشمن در خون غرق شود
وین خراب آباد
از جغد شود پاک و گلستان گردد

 حضرت صادق به يكى از اصحابش به نام مُعَلَّى بن خُنَيس در باره عيد نوروز فرمود:
«انَّ يوم النيروز هواليوم الذى أَخذ فيه النَّبىُّ(ص) لأَميرالمؤمنين العهدَ بغديرخم... و هواليوم الذى ظَفَرَفيه بأَهل النَّهروان... و هواليوم الذى يظفرفيه قائمنا اهلَ البيت.»
،نوروز روزى است كه پيامبراكرم  در غديرخم براى ولايت اميرالمومنين از مردم پيمان گرفت؛ روزى است كه آن حضرت بر نهروانیان پيروز شد و روزى است كه قائم ما اهل بيت در آن روز ظفر خواهد یافت. ( بِحارالانوار، ج 56، ص  119)

امام على هر روز را كه در آن روز معصيت خدا نشود و گناهى انجام نگيرد، عيد خوانده است:
«كُلُّ يوم لا يُعصى اللهُ تعالى فيه فهو يوم عيد.»  

 به اين موضوع اشاره دارد كه روز ترك گناه، روز پيروزى، پاكى و بازگشت به فطرت نخستين است. (تفسير نمونه، ج 5، ص 131)

در خبر است: چيزى به رسم هديّه نوروزى خدمت اميرالمومنين تقديم شد، حضرت پرسيد: اين چيست؟ عرض كردند: يا اميرالمومنين! امروز نوروز است. فرمود: هر روز را براى ما نوروز سازيد. (وسائل الشّيعه، ج 12، ص 214)

غسل عيد
از امام صادق روايت شده است كه فرمود: در نوروز غسل كن و تميزترين لباسهاى خود را بپوش و به بهترين عطر خود را خوشبو كن و اين روز را روزه بگير.
به استناد اين دستور بسيارى از فقها چون: مرحوم نائينى، صاحب جواهر، آيت الله حكيم و آيت الله خمينى به غسل روز عيد نوروز به عنوان يك تكليف مستحبّى و يك دستور اخلاقى و بهداشتى توصيه قرار کرده اند.

نماز عيد
شيخ طوسى فرموده است: نماز ظهر و عصر نوروز را كه خواندى، چهار ركعت نماز با دو سلام (دو ركعت- دو ركعت) مى خوانى.در ركعت اوّل پس از حمد ده بار سوره «قدر»، در ركعت دوّم پس از حمد ده بار سوره «كافرون» در ركعت سوم پس از حمد ده بار سوره «توحيد» و در ركعت چهارم پس از حمد ده بار سوره «ناس» و «فلق» (معوَّذَتَين) و در پايان نماز سجده شكر بجاآور و در آن دعاكن تا خداوند گناهان 50 ساله ات را ببخشد.

نظافت و پوشیدن لباس تميز
نظافت، رعايت بهداشت، پوشيدن لباس تميز و استفاده از عطر و بوى خوش از وظايف اخلاقى و اجتماعى نوروز است. از حضرت صادق نقل شده است كه فرمود: «و البس أَنظف ثيابك و تطيب بأَطيب طيبك.»   ،تميزترين لباست را بپوش و با بهترين عطرخود را خوشبوى ساز.

روزه گرفتن در عيد نوروز يكى ديگر از دستورهاى اسلامى مطلوب و مستّحب است.
حضرت صادق با عبارت «تكون ذلك اليوم صائما» آن را  بيان داشته است.
آيت الله خمينى و سيّد محمّد كاظم يزدى و بسيارى از فقهای دیگر،استحباب روزه گرفتن در نوروز را مورد سفارش و تأييد قرار داده‏اند.

رفتن به زيارت اهل قبور در آغازين روزهاى سال نو و برگزارى مراسم تحويل سال در كنار قبور شهدا از ديگر آداب دينى نوروز است.
تشرّف و حضور در اماكن مقدّس و مشاهد پاک و برگزارى مراسم تحويل سال نو در آن مكانها نيز از جمله آداب نوروز مى باشد.

دعا و درخواست خير وبركت، موفّقيت و سعادت و بالاخره تقاضاى تعالى و رشد فضايل انسانى از جمله آداب این روز مقرّر گرديده است.
علّامه مجلسى خواندن اين دعا را در نوروز مناسب دانسته است:
«أَللَّهُمّ هذه سنة جديدۀ و أَنت مَلِك قديم أَسأَلك خيرها و خيرما فيها و أَعوذُ بك مِن شرّها و شرّما فيها ...»
،بارالها! اين، سال جديد است و تو پادشاهی ازلى و قديم هستى. خير اين سال و خير آنچه در اين سال است، از تو خواستارم و از شرّ اين سال و شرّ آنچه در اين سال پيش خواهد آمد، به تو پناه مى برم...
محدّث قمى براى لحظه حلول سال جديد اين دعا را از برخى بزرگان نقل كرده است:
«يا مُحَوِّلَ الحَولِ والأَحوال حَوِّل حالَنا الى أَحسَنِ الحال.»

مخالفت اهل سنّت با نوروز   
در بدائع الصّنائع، ج‏2، ص 79 آمده است: «روزه گرفتن در روز شنبه به تنهایى كراهت دارد، چون این کار تشبّه به يهود است و همچنين روزه گرفتن در «نيروز» و «مهرجان»، كه تشبّه به مجوس است.»
و در المغنى، ج‏3، ص 99 گفته است: «روزه گرفتن روز «نيروز» و روز «مهرجان» به تنهایى كراهت داردبراى آن كه این روزها روزهايى هستند كه كفّار آنها را بزرگ مى شمارند.»

در برخی از روایات،امامان شيعه از عید نوروز یاد کرده و از آن تجلیل کرده اند . مثلا در روایتی از امام جعفر صادق نقل شده است که : «نوروز روزی است که پروردگار از بندگان پیمان گرفته است او را عبادت کنند و به او شرک نورزند و به فرستادگانش و امامان ایمان آورند. نوروز روزی است که خورشید در آن طلوع کرده و هیچ نوروزی نیست مگر این که ما در آن روز در انتظار از میان رفتن سختی هاییم، زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان ماست.» (بِحارالانوار، ج 59، صص 1 -92)
در روایتی دیگر از معصوم وارد شده است: «چون نوروز فرا می رسد، غسل کنید؛ لباس پاکیزه بپوشید؛ خود را معطّر سازید و در آن روز روزه بگیرید.»( وسائل‏الشّیعه، ج 7)

در برابر روایات یاد شده، روایتی دیگر به حضرت موسی بن جعفرمنسوب است که در پاسخ درخواست منصورعبّاسی که آن حضرت هنگام عید نوروز در جایی بنشیند و به دیگران تبریک و تهنیّت گوید، می فرمایند: «در اخبار جَدّم‏[رسول اللَّه خبری از این روز[نوروز] نیافتم.» (بِحارالانوار، ج 59، صص 2 – 100)

مرحوم مجلسی، پس از ذکر این روایت، می گوید: «ممکن است بتوانیم این خبر را بر تقیّه حمل کنیم.»
البته اگر بتوانیم در این روز کارهایی مانند: صله أرحام و دید و بازدید از خویشاوندان، عیادت از بیماران، زیارت اهل قبور، دستگیری از مستمندان و... داشته باشیم ، مطمئناً اعمال ما در این روزها مورد تأیید بلکه تشویق دین اسلام است.
از طرف دیگر بنابر فرمایش حضرت علی : «هر روز که در آن نافرمانی خدا نشود، عید است.»( ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه ج 20، ص 73)

حضرت صادق به ُمعَلَّى بن خُنَيس تعليم فرمود : چون روز نوروز شود، غسل كن و پاكيزه‏ترين جامه‏هاى خود را بپوش و به بهترين بوهاىِ خوش خود را خوشبو گردان و در آن روز روزه بدار. پس چون از نماز پيشين و پسين و نافله‏هاى آن فارغ شوى، چهار ركعت نمازبگذار (يعنى هر دو ركعت به يك سلام) و در ركعت اوّل پس از حمد ده مرتبه سوره «إِنّا أَنزلنا» بخوان و در ركعت دوّم، بعد از حمد ده مرتبه سوره «قُل يا أَيُّها الكافرون» و در ركعت سوم بعد از حمد ده مرتبه سوره «قل هو الله أَحد» و در ركعت چهارم بعد از حمد ده مرتبه «قل أَعُوذُ بربّ الفلق و قل أَعُوذُ بربّ النّاس» بخوان و بعد از نماز به سجده شكر برو و اين دعا را بخوان:
«أَللّهُمَّ صلِّ على محمَّد و آل محمَّد الاوصياء المرضيّين و على جميع انبيائك و رسلک بافضل صلواتك و بارك عليهم بافضل بركاتك وصَلِّ على ارواحهم و اجسادهم. أَللّهُمَّ بارك على محمّد و آل محمّد و بارك لنا فى يومنا هذا الذى فضّلتَه و كرّمتَه و شرّفتَه و عَظّمتَ خطره. أَللّهُمَّ بارك لِىَ فيما انعمتَ به علىَّ حتى لا أَشُكُرَ احداً غيرَك و وَسِّعُ علىَّ فى رزقى يا ذاالجلال و الإِكرام. أَللّهُمَّ ما غاب عنّى فلا تغيبنَّ عنّى عونَك و حفظَك و ما فقدتُ مِن شى‏ءٍ فلا تفقدنى عونَك عليه، حتّى لا اتكلَّف ما لا احتاج اليه يا ذاالجلال و الاكرام» چون چنين كنى، گناهان پنجاه ساله تو آمرزيده شود .
و بسيار بگو: «يا ذالجلال و الإِكرام». (مفاتيح الجنان، ص 496 )

می  ترسم که حیوانات انسان را به صورت موجودی همنوع خود که عقل سلیم حیوانی را گم کرده

 است٬ بدانند.  می ترسم آنها انسان را همانند حیوانی عجیب و غریب٬  حیوانی خندان٬  گریان و

حیوانی بدبخت تجسم کنند.

                      نیچه ــ دانش شاد